LMC Stories
Page 1 of 2 • Share •
Page 1 of 2 • 1, 2 
20090923
LMC Stories
Post nga kayo ng mga araw araw na kaganapan sa buhay nyo... kahit ano wag lang bastos! hehehe... papa wesley, bawal ka dito... hehehe...
_________________
Click the Link!!!
Support Our Site! Donate NOW! http://www.lagunamotoclub.com/donate
LMC Stories :: Comments
ang daming master at idol dito. nagkasama sama! may kulang pa ba master wes? sino pa ba kulang na master? 

nyahahaha! paktay tayo dyan! buti ikaw softdrinks ako palamig lang ang bnbgay ko.
galante ka talga idol! 
Wesley_Martin wrote:nyahahaha!wala me talga alam dyan.
![]()
antay nalng ntin reply ni totbents!
naku hanggang pa softdrinks lang ang kaya ko.... si master idol ang parating hianahanap sakin dito ng mga freshman
na mga bago nyang alaga....
Wesley_Martin wrote:santy wrote:kaya nga papabents, di sumasagot si supremo wesley rito. di ko tuloy alam isasagot ko dun sa batang babae kapag nakasalubong ko ulit at magtanong
di rin kita masasagot! wala me alam sa mga ganyang bagay eh!![]()
si master Totbents lang ang marami fresh na alaga sa Ariba Letran kaya Im sure sya lang ang master ng makakatulong sa yo..![]()
![]()
![]()
master totbents, ikaw pala ang hinahanap kong master na makakatulong sa batang aking nakilala.
pero maiba ko, ang galing talaga ni master wes, "the pasa move" woohhh! galing mo talaga idol bwahahaha ikaw pa rin talaga ang mayroong katangian na hinahanap ng batang gustong mag-aral ahihihi
santy wrote:kaya nga papabents, di sumasagot si supremo wesley rito. di ko tuloy alam isasagot ko dun sa batang babae kapag nakasalubong ko ulit at magtanong
di rin kita masasagot! wala me alam sa mga ganyang bagay eh!
si master Totbents lang ang marami fresh na alaga sa Ariba Letran kaya Im sure sya lang ang master ng makakatulong sa yo..
bentot82 wrote:hahahahaha....
si master idol westly ang kailangan dito...
lam ko lima pina pa aral nya sa letran, may nursing, tourism, psychology, engineering and IT.
graduating na ata ung iba kaya pwede na ulit xa kumuha ng bagong papaaralin.
anak ng patis!!!!!buset!

PAPA_JOE21X wrote:Nya! ha! ha!...BAN agad si Master Idol Wesley dito! ahihi
wakanene! anak ng pating nmn talga!

Admin wrote:Post nga kayo ng mga araw araw na kaganapan sa buhay nyo... kahit ano wag lang bastos! hehehe... papa wesley, bawal ka dito... hehehe...
nak ng tokwa!
ako pa! 
kaya nga papabents, di sumasagot si supremo wesley rito. di ko tuloy alam isasagot ko dun sa batang babae kapag nakasalubong ko ulit at magtanong 
hahahahaha....
si master idol westly ang kailangan dito...
lam ko lima pina pa aral nya sa letran, may nursing, tourism, psychology, engineering and IT.
graduating na ata ung iba kaya pwede na ulit xa kumuha ng bagong papaaralin.
si master idol westly ang kailangan dito...
lam ko lima pina pa aral nya sa letran, may nursing, tourism, psychology, engineering and IT.
graduating na ata ung iba kaya pwede na ulit xa kumuha ng bagong papaaralin.
magandang araw sa inyo!
ako'y natutuwa at hindi nalulungkot dahil sa inyong mga kasagutan.
una sa lahat, teka, wag na lang una sa lahat, baka hanapan nyo ko ng pangalawa sa lahat, pangatlo sa lahat, at kung anik-anik pa.
bago ang lahat, teka, di na pala bago ang lahat sakin, bagong toothbrush lang ngayon.
ganito yun (ayan ok na siguro ang panimula na yan), nang mabasa ko ang inyong mga kasagutan ay nakaramdam ako ng kaunting pag-asa sa buhay mahirap. hindi lang pala ako ang dapat mag-alala sa aking pinagdaraanan. pati pala kayo pafijoe at pafiG. dahil kayo pala ay tutulong sa aking kahirapan, kaya kayo ang dapat mamroblema sa aking mga kakulangan sa buhay.
ipaaalam ko sa inyo naman ang mga kaganapan sa buhay ko kanina. kanina habang ako ay naglalakad, ay natalisod ko ang isang batang babae na nanghihingi ng limos.
nang tinanong ko kung nasan ang magulang niya, nasabi nyang ulila daw siya mula pagkabata. kaya walang nagpalaki sa kanya. di na nga siya lumaki. bahagya lang sya umangat sa lupa ng tumayo sya. siguro..hmmm..around 3feet? nag-abot ako sa kanya ng kaunting salapi sa aking mga napaglimusan sa buong umaga at siya'y natuwa sa natanggap niyang kuwarta.
nang tinanong ko kung paano siya nabubuhay, sinabi niyang "Kuya, kung wala ang mga katulad mong nagbibigay ng kaunting barya ay di ako mabubuhay."
dito naantig ang aking damdamin na kanina pa naghihirap. di ko namalayang tumutulo na pala ang luha ko. napatalikod ako sa bata dahil nahiya akong makita niyang..tumutulo na rin ang uhog ko..
(hiya)..
ito pa ang sumunod nyang tanong' "Kuya, gusto kong mag-aral, maaari mo ba kong pag-aralin?"
ako'y biglang nagising sa katotohanan!
at meron akong biglang naalala at sinabi ko sa kanyang...
"ineng, marami akong kilala sa LMC na nagpapaaral pa ng nursing at HRM, ilalapit kita sa kanila at pwede mo na rin silang tawaging MASTER"
natuwa ang bata at nasabi niyang "maghihintay po ako sa mga MASTER na yun. salamat po!"
ako'y umalis na at eto ngayon na lumiham at lumalapit sa inyo mga MASTER, lalo na sayo na nagbabasa ngayon MASTER.
nawa'y sumagot kayo..
salamat muli..
ako'y natutuwa at hindi nalulungkot dahil sa inyong mga kasagutan.
una sa lahat, teka, wag na lang una sa lahat, baka hanapan nyo ko ng pangalawa sa lahat, pangatlo sa lahat, at kung anik-anik pa.
bago ang lahat, teka, di na pala bago ang lahat sakin, bagong toothbrush lang ngayon.
ganito yun (ayan ok na siguro ang panimula na yan), nang mabasa ko ang inyong mga kasagutan ay nakaramdam ako ng kaunting pag-asa sa buhay mahirap. hindi lang pala ako ang dapat mag-alala sa aking pinagdaraanan. pati pala kayo pafijoe at pafiG. dahil kayo pala ay tutulong sa aking kahirapan, kaya kayo ang dapat mamroblema sa aking mga kakulangan sa buhay.
ipaaalam ko sa inyo naman ang mga kaganapan sa buhay ko kanina. kanina habang ako ay naglalakad, ay natalisod ko ang isang batang babae na nanghihingi ng limos.
nang tinanong ko kung nasan ang magulang niya, nasabi nyang ulila daw siya mula pagkabata. kaya walang nagpalaki sa kanya. di na nga siya lumaki. bahagya lang sya umangat sa lupa ng tumayo sya. siguro..hmmm..around 3feet? nag-abot ako sa kanya ng kaunting salapi sa aking mga napaglimusan sa buong umaga at siya'y natuwa sa natanggap niyang kuwarta.
nang tinanong ko kung paano siya nabubuhay, sinabi niyang "Kuya, kung wala ang mga katulad mong nagbibigay ng kaunting barya ay di ako mabubuhay."
dito naantig ang aking damdamin na kanina pa naghihirap. di ko namalayang tumutulo na pala ang luha ko. napatalikod ako sa bata dahil nahiya akong makita niyang..tumutulo na rin ang uhog ko..
ito pa ang sumunod nyang tanong' "Kuya, gusto kong mag-aral, maaari mo ba kong pag-aralin?"
ako'y biglang nagising sa katotohanan!
at meron akong biglang naalala at sinabi ko sa kanyang...
"ineng, marami akong kilala sa LMC na nagpapaaral pa ng nursing at HRM, ilalapit kita sa kanila at pwede mo na rin silang tawaging MASTER"
natuwa ang bata at nasabi niyang "maghihintay po ako sa mga MASTER na yun. salamat po!"
ako'y umalis na at eto ngayon na lumiham at lumalapit sa inyo mga MASTER, lalo na sayo na nagbabasa ngayon MASTER.
nawa'y sumagot kayo..
salamat muli..
Ako nahabag sa kalagayan ninyong dalawa, muntik ngang tumulo ang aking luha sa pagbasa ng inyong mga liham, ayan na tuloy tumulo na rin.....teka at pupunasan ko lang. Pero ganyan talaga ang buhay, lagi kang nasasabihan, pagka't ikaw ay bata at wala pang nalalaman, makinig ka sa aking payo pagka't musmos ka lang. Sabi nga eh ang buhay ay parang gulong minsan nasa taas minsan nasa baba. May mga oras ng buhay natin na nasa tuktok tayo ng kasiyahan ngunit may mga pagkakataong makakaranas tayo ng kalungkutan pero huwag kang mag-alala dahil bubuti din naman ito. ---- para ngan gulong diba?? helllooo!
Sagot kay Megan...Oo, medyo mahirap, pero talgang kailangan maghirap para hindi mahirapan sa buhay dahil ang kahirapan ay ay lalong magpapahirap kung hindi tayo maghihirap.
Sagot kay Megan...Oo, medyo mahirap, pero talgang kailangan maghirap para hindi mahirapan sa buhay dahil ang kahirapan ay ay lalong magpapahirap kung hindi tayo maghihirap.
Dear Santy;
Ako'y natutuwa at nagagalak sa natanggap kong liham mula sayo! Pero bago ang lahat, naway nasa mabuti kang kalagayan at ligtas sa anomang uri ng kapahamakan. Nais ko ding ihingi ng paumanhin ang aking mga pagkukulang sayo kahit na ako'y walang anumang kuneksyon sa iyo. Pero gayun pa man, naiintindihan ko ang lahat ng mga pasanin mo o hirap mo sa buhay bilang alipin. Naiintindihan ko ang kalagayan mo dahil napagdaanan ko na din kung ano man ang dinaranas mo ngayon. Nais kong paunlakan ang iyong mga pangangailangan pangunahin na ang iyong sariling pang pinansyal. Ngunit, sapagkat, dadapwat ako'y nababahala, dahil ako mismo ay sobrang nagdurusa sa mga kahirapan na kinakaharap ko sa bukay ko ngayon. Nais ko din namang padalhan ka ng load para sa cellphone mo, ngunit iniipon ko nalamang ang mga barya'ng aking naipapalimos sa araw-araw para lamang maipangtustos ko at maipambili ng kakainin kong lugaw para maibsan lamang ang kumakalam kong sikmura. Naranasan mo na bang kumain ng walang nakahain? Nabasa ng ulan dahil wala kang dahon ng saging na masilungan, di tinulungan, di mo akalain na tuluyan kang matatabunan ng mga suliranin? Naranasan mo na bang parang nakagapos ang mga braso sa mga problemang kinakaharap ay lagi kang talo? Di na alam ang iyong gagawin, sa putik ay sagipin, kung meron kang pagtingin, aking palad ay abutin. Minsan nga, naiisip ko na tapusan na ang aking paghihirap, ngunit naisip ko na mayroon pala akong kaibigan na malalapitan. At ikaw yun, aking kaibigang Santy.
Ako'y natutuwa at nagagalak sa natanggap kong liham mula sayo! Pero bago ang lahat, naway nasa mabuti kang kalagayan at ligtas sa anomang uri ng kapahamakan. Nais ko ding ihingi ng paumanhin ang aking mga pagkukulang sayo kahit na ako'y walang anumang kuneksyon sa iyo. Pero gayun pa man, naiintindihan ko ang lahat ng mga pasanin mo o hirap mo sa buhay bilang alipin. Naiintindihan ko ang kalagayan mo dahil napagdaanan ko na din kung ano man ang dinaranas mo ngayon. Nais kong paunlakan ang iyong mga pangangailangan pangunahin na ang iyong sariling pang pinansyal. Ngunit, sapagkat, dadapwat ako'y nababahala, dahil ako mismo ay sobrang nagdurusa sa mga kahirapan na kinakaharap ko sa bukay ko ngayon. Nais ko din namang padalhan ka ng load para sa cellphone mo, ngunit iniipon ko nalamang ang mga barya'ng aking naipapalimos sa araw-araw para lamang maipangtustos ko at maipambili ng kakainin kong lugaw para maibsan lamang ang kumakalam kong sikmura. Naranasan mo na bang kumain ng walang nakahain? Nabasa ng ulan dahil wala kang dahon ng saging na masilungan, di tinulungan, di mo akalain na tuluyan kang matatabunan ng mga suliranin? Naranasan mo na bang parang nakagapos ang mga braso sa mga problemang kinakaharap ay lagi kang talo? Di na alam ang iyong gagawin, sa putik ay sagipin, kung meron kang pagtingin, aking palad ay abutin. Minsan nga, naiisip ko na tapusan na ang aking paghihirap, ngunit naisip ko na mayroon pala akong kaibigan na malalapitan. At ikaw yun, aking kaibigang Santy.
dear pafijoe,
musta ka na? i hope you're doing fine masterrific. naalala mo pa ba ako? sana'y kilala mo pa ako kahit di mo ko pinag-aaral.
sumulat ako para ipaalam ang aking napagdaanan sa araw na ito.
napagod ako ngayon sa mga kaganapan sa buhay trabahador ko. nagpapahinga kami ng napadaan si miss tekti at biglang nagising...
nagising bigla ang mga kasama ko na nagtutulog tulogan. teka OT na yata yun.
BTT: bakit kaya ganun? ang hirap maging mahirap.
ito ang aking katanungan:
kelangan mo ba talagang maghirap para di ka na mahirapan sa buhay?
minsan ay naguguluhan ako. naintindihan mo ba ang tanong ko pafijoe?
sana ay matulungan mo ako sa abot ng iyong makakaya. kung di mo man masagot ang tanung ko ay kahit magpadala ka na lang sa western union ng pera sa akin.
at alam mo naman ang aking numero kaya paki-load-an mo na rin ako. ito ay para ma-reply-an kita kung sakaling may payo ka, para naman di ka naghihintay ng reply sa wala.
nawa'y matulungan mo ako. salamat!
umaasa,
ang iyong tagasunod,
megan
musta ka na? i hope you're doing fine masterrific. naalala mo pa ba ako? sana'y kilala mo pa ako kahit di mo ko pinag-aaral.
sumulat ako para ipaalam ang aking napagdaanan sa araw na ito.
napagod ako ngayon sa mga kaganapan sa buhay trabahador ko. nagpapahinga kami ng napadaan si miss tekti at biglang nagising...
nagising bigla ang mga kasama ko na nagtutulog tulogan. teka OT na yata yun.
BTT: bakit kaya ganun? ang hirap maging mahirap.
ito ang aking katanungan:
kelangan mo ba talagang maghirap para di ka na mahirapan sa buhay?
minsan ay naguguluhan ako. naintindihan mo ba ang tanong ko pafijoe?
sana ay matulungan mo ako sa abot ng iyong makakaya. kung di mo man masagot ang tanung ko ay kahit magpadala ka na lang sa western union ng pera sa akin.
at alam mo naman ang aking numero kaya paki-load-an mo na rin ako. ito ay para ma-reply-an kita kung sakaling may payo ka, para naman di ka naghihintay ng reply sa wala.
nawa'y matulungan mo ako. salamat!
umaasa,
ang iyong tagasunod,
megan
Page 1 of 2 • 1, 2 
Permissions in this forum:
You cannot reply to topics in this forum






